Οι αμερικανικές κυρώσεις έχουν πλήξει πετρελαϊκές εταιρείες, ναυτιλιακές, ανταλλακτήρια συναλλάγματος και μεσάζοντες σε ολόκληρη την Κίνα και τη Μέση Ανατολή
Η κυβέρνηση του Donald Trump ξεκίνησε πριν από περισσότερο από έναν μήνα την εκστρατεία «Οικονομική Οργή» με στόχο να παραλύσει την οικονομία του Ιράν μέσω κυρώσεων.
Μέχρι στιγμής, όμως, η Τεχεράνη δεν έχει λυγίσει, όπως παραδέχεται σε δημοσίευμά του το Bloomberg το Σάββατο (23/5).
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent κάλεσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα τους συμμάχους της Ουάσιγκτον να συμμετάσχουν στην εκστρατεία οικονομικής πίεσης, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά την εκεχειρία που έβαλε τέλος στη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν με την κωδική ονομασία «Επική Οργή».
Η συνέχεια της πολιτικής της Μέγιστης Πίεσης
Η νέα στρατηγική εμφανίζεται ως ανανεωμένη εκδοχή της πολιτικής «Maximum Pressure» (Μέγιστη Πίεση), του δόγματος που είχε υιοθετήσει ο Trump ήδη από την πρώτη προεδρική του θητεία με στόχο την οικονομική ασφυξία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Η εκστρατεία που ξεκίνησε στις 16 Απριλίου υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει «ολόκληρο το φάσμα διαθέσιμων εργαλείων και εξουσιών» για να αποκόψει οικονομικά το Ιράν.
Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, τα μέτρα μέχρι στιγμής θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό την προηγούμενη στρατηγική και έχουν παρόμοια αποτελέσματα: το Ιράν συνεχίζει να αντέχει παρά το διαρκώς διευρυνόμενο οπλοστάσιο αμερικανικών κυρώσεων που εφαρμόζονται από το 2018, όταν ο Donald Trump αποχώρησε από τη συμφωνία για τα πυρηνικά της εποχής Obama.
Σχεδόν 2.000 κυρώσεις σε οκτώ χρόνια
Σύμφωνα με τον Jeremy Paner της Hughes Hubbard & Reed, ο συνολικός αριθμός κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν τα τελευταία οκτώ χρόνια πλησιάζει πλέον τις 2.000.
Ο ίδιος σημείωσε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στις αμερικανικές προτεραιότητες στόχευσης.
«Οι εξουσίες (για κυρώσεις) είναι οι ίδιες.
Οι γεωγραφικές περιοχές που στοχοποιούνται είναι οι ίδιες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι αμερικανικές κυρώσεις έχουν πλήξει πετρελαϊκές εταιρείες, ναυτιλιακές, ανταλλακτήρια συναλλάγματος και μεσάζοντες σε ολόκληρη την Κίνα και τη Μέση Ανατολή.
Παρόλα αυτά, ακόμη και σε συνδυασμό με τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τον συνεχιζόμενο αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό, τα μέτρα αυτά απλώς ανέδειξαν την ικανότητα του Ιράν να αντέχει στις πιέσεις, ιδιαίτερα λόγω της συνέχισης των πετρελαϊκών εξαγωγών προς την Κίνα.
«Φτάσαμε στα όρια των κυρώσεων»
Ο πρώην αξιωματούχος του State Department Richard Nephew εκτίμησε ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον εξαντλήσει σχεδόν όλα τα περιθώρια αποτελεσματικής οικονομικής πίεσης.
«Έχουμε ουσιαστικά φτάσει στο όριο του τι μπορούμε να πετύχουμε με κυρώσεις και οικονομική πίεση», δήλωσε.
Όπως είπε, είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προχωρήσουν σε κάτι εντελώς νέο είτε να περιορίσουν τις φιλοδοξίες τους απέναντι στο Ιράν.
Ο πόλεμος, τα Στενά του Hormuz και η πίεση για συμφωνία
Το Bloomberg σημειώνει ότι ο Trump επιθυμεί ταχεία λήξη της κρίσης, καθώς το κλείσιμο των Στενών του Hormuz έχει εκτινάξει τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας.
Το Σάββατο (23/5), η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι οι συνομιλίες για πιθανή ειρηνευτική συμφωνία προχωρούν, ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio άφησε να εννοηθεί ότι διαφαίνεται προοπτική διευθέτησης της κρίσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η ιρανική ηγεσία αντιμετωπίζει την κατάσταση ως υπαρξιακή κρίση, γνωρίζοντας παράλληλα ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ πιθανότατα θα συνοδευτεί από χαλάρωση των κυρώσεων.
Το «άξονας των κυρώσεων»
Η ανθεκτικότητα του Ιράν θυμίζει —όπως σημειώνεται— την επιμονή άλλων αντιπάλων των ΗΠΑ, όπως η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα π[ου βρισκονται σε καθεστώς αυστηρών κυρώσεων.
Ο λεγόμενος «άξονας των κυρώσεων» έχει οδηγήσει τις συγκεκριμένες χώρες σε αμοιβαία στρατιωτική και τεχνολογική συνεργασία, με τη Ρωσία να χρησιμοποιεί ιρανικά drones και βορειοκορεατικά πυρομαχικά στην Ουκρανία, ενώ το Ιράν λαμβάνει πληροφορίες στόχευσης από τη Μόσχα.
Η Κίνα ως βασικός περιορισμός της αμερικανικής στρατηγικής
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον Chris Kennedy της Bloomberg Economics, η Ουάσιγκτον παραμένει επιφυλακτική απέναντι στην επιβολή πολύ σκληρών κυρώσεων κατά της Κίνας, η οποία παραμένει ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου.
Οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει κυρώσεις σε κινεζικές εταιρείες που συνδέονται με το εμπόριο ιρανικού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων ιδιωτικών διυλιστηρίων και χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών.
Ωστόσο, μετά τη συνάντησή του με τον Xi Jinping, ο Donald Trump άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο χαλάρωσης ορισμένων κυρώσεων προς κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες που αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο.
«Αυτή τη στιγμή μοιάζει σαν να πετούν μακαρόνια στον τοίχο για να δουν τι θα κολλήσει», σχολίασε ο Kennedy.
«Περιορίζονται από τη σχέση με την Κίνα και φαίνεται να ελπίζουν ότι η οικονομική πίεση θα οδηγήσει το Ιράν σε συνθηκολόγηση.
Η δική μας εκτίμηση είναι ότι αυτό είναι μάλλον απίθανο», κατέληξε.
www.bankingnews.gr
Μέχρι στιγμής, όμως, η Τεχεράνη δεν έχει λυγίσει, όπως παραδέχεται σε δημοσίευμά του το Bloomberg το Σάββατο (23/5).
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Scott Bessent κάλεσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα τους συμμάχους της Ουάσιγκτον να συμμετάσχουν στην εκστρατεία οικονομικής πίεσης, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά την εκεχειρία που έβαλε τέλος στη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν με την κωδική ονομασία «Επική Οργή».
Η συνέχεια της πολιτικής της Μέγιστης Πίεσης
Η νέα στρατηγική εμφανίζεται ως ανανεωμένη εκδοχή της πολιτικής «Maximum Pressure» (Μέγιστη Πίεση), του δόγματος που είχε υιοθετήσει ο Trump ήδη από την πρώτη προεδρική του θητεία με στόχο την οικονομική ασφυξία της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Η εκστρατεία που ξεκίνησε στις 16 Απριλίου υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει «ολόκληρο το φάσμα διαθέσιμων εργαλείων και εξουσιών» για να αποκόψει οικονομικά το Ιράν.
Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, τα μέτρα μέχρι στιγμής θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό την προηγούμενη στρατηγική και έχουν παρόμοια αποτελέσματα: το Ιράν συνεχίζει να αντέχει παρά το διαρκώς διευρυνόμενο οπλοστάσιο αμερικανικών κυρώσεων που εφαρμόζονται από το 2018, όταν ο Donald Trump αποχώρησε από τη συμφωνία για τα πυρηνικά της εποχής Obama.
Σχεδόν 2.000 κυρώσεις σε οκτώ χρόνια
Σύμφωνα με τον Jeremy Paner της Hughes Hubbard & Reed, ο συνολικός αριθμός κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στο Ιράν τα τελευταία οκτώ χρόνια πλησιάζει πλέον τις 2.000.
Ο ίδιος σημείωσε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή στις αμερικανικές προτεραιότητες στόχευσης.
«Οι εξουσίες (για κυρώσεις) είναι οι ίδιες.
Οι γεωγραφικές περιοχές που στοχοποιούνται είναι οι ίδιες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι αμερικανικές κυρώσεις έχουν πλήξει πετρελαϊκές εταιρείες, ναυτιλιακές, ανταλλακτήρια συναλλάγματος και μεσάζοντες σε ολόκληρη την Κίνα και τη Μέση Ανατολή.
Παρόλα αυτά, ακόμη και σε συνδυασμό με τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τον συνεχιζόμενο αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό, τα μέτρα αυτά απλώς ανέδειξαν την ικανότητα του Ιράν να αντέχει στις πιέσεις, ιδιαίτερα λόγω της συνέχισης των πετρελαϊκών εξαγωγών προς την Κίνα.
«Φτάσαμε στα όρια των κυρώσεων»
Ο πρώην αξιωματούχος του State Department Richard Nephew εκτίμησε ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον εξαντλήσει σχεδόν όλα τα περιθώρια αποτελεσματικής οικονομικής πίεσης.
«Έχουμε ουσιαστικά φτάσει στο όριο του τι μπορούμε να πετύχουμε με κυρώσεις και οικονομική πίεση», δήλωσε.
Όπως είπε, είτε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να προχωρήσουν σε κάτι εντελώς νέο είτε να περιορίσουν τις φιλοδοξίες τους απέναντι στο Ιράν.
Ο πόλεμος, τα Στενά του Hormuz και η πίεση για συμφωνία
Το Bloomberg σημειώνει ότι ο Trump επιθυμεί ταχεία λήξη της κρίσης, καθώς το κλείσιμο των Στενών του Hormuz έχει εκτινάξει τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας.
Το Σάββατο (23/5), η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι οι συνομιλίες για πιθανή ειρηνευτική συμφωνία προχωρούν, ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio άφησε να εννοηθεί ότι διαφαίνεται προοπτική διευθέτησης της κρίσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η ιρανική ηγεσία αντιμετωπίζει την κατάσταση ως υπαρξιακή κρίση, γνωρίζοντας παράλληλα ότι οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ πιθανότατα θα συνοδευτεί από χαλάρωση των κυρώσεων.
Το «άξονας των κυρώσεων»
Η ανθεκτικότητα του Ιράν θυμίζει —όπως σημειώνεται— την επιμονή άλλων αντιπάλων των ΗΠΑ, όπως η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα π[ου βρισκονται σε καθεστώς αυστηρών κυρώσεων.
Ο λεγόμενος «άξονας των κυρώσεων» έχει οδηγήσει τις συγκεκριμένες χώρες σε αμοιβαία στρατιωτική και τεχνολογική συνεργασία, με τη Ρωσία να χρησιμοποιεί ιρανικά drones και βορειοκορεατικά πυρομαχικά στην Ουκρανία, ενώ το Ιράν λαμβάνει πληροφορίες στόχευσης από τη Μόσχα.
Η Κίνα ως βασικός περιορισμός της αμερικανικής στρατηγικής
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον Chris Kennedy της Bloomberg Economics, η Ουάσιγκτον παραμένει επιφυλακτική απέναντι στην επιβολή πολύ σκληρών κυρώσεων κατά της Κίνας, η οποία παραμένει ο μεγαλύτερος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου.
Οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει κυρώσεις σε κινεζικές εταιρείες που συνδέονται με το εμπόριο ιρανικού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων ιδιωτικών διυλιστηρίων και χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών.
Ωστόσο, μετά τη συνάντησή του με τον Xi Jinping, ο Donald Trump άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο χαλάρωσης ορισμένων κυρώσεων προς κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες που αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο.
«Αυτή τη στιγμή μοιάζει σαν να πετούν μακαρόνια στον τοίχο για να δουν τι θα κολλήσει», σχολίασε ο Kennedy.
«Περιορίζονται από τη σχέση με την Κίνα και φαίνεται να ελπίζουν ότι η οικονομική πίεση θα οδηγήσει το Ιράν σε συνθηκολόγηση.
Η δική μας εκτίμηση είναι ότι αυτό είναι μάλλον απίθανο», κατέληξε.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών